Category: klanten over ons

“Ik voel me eindelijk weer ‘gewoon’ een meisje”

Het begon allemaal toen ik achterop mij hoofd iets voelde, een plek. Ik wist niet wat het was en ik deed er in eerste instantie niets mee. Tot een keer op school  mijn haren werden gewassen en dat de leraar zei “heb heb je veel stress? omdat je kale plekjes hebt”. Ik regeerde er niet echt op want ik wist niet wat ik moest zeggen, ik was geschrokken door de opmerking.

Ik voelde steeds vaker op mijn hoofd of er meer kale plekken kwamen, en maakte  een knotje met mij haar en keek vaker in de spiegel naar de achterkant van mij hoofd. Tot daar zat een grote kale plek zat…. ik liep geschrokken naar mijn moeder die er ook van schrok.

Het was in de zomervakantie, er kwamen meer kale plekken en ik kon geen knotje of staart meer maken, ik was bang dat iemand de kale plekken zouden zien. Er volgende nog meer kale plekken en een hele grote midden op mijn hoofd, er viel meer en meer haar uit. Mijn moeder en ik besloten om naar de dokter te gaan. Ik wou wel een vrouw als dokter. Toen het zo ver was dat ik naar die afspraak moest durfde ik niet meer, ik wilde alleen maar heel graag dat die kale grote plekken weg gingen, en dat ik weer gewoon net als iedereen haar had . Van de huisarts moest ik naar de dermatoloog. Ik was niet meer zo nerveus dan die keer ervoor.  De dermatologe een vrouw vertelde me dat het Alopecia Areata was. Ik kreeg een lotion mee om de plekken mee in te smeren en moest na 6 weken terug komen. Ik was zo geschrokken van dit alles, maar hield me strek tot in de auto naar huis in tranen uit brak. Mijn wereld stortte op dat moment in. Ondertussen was school al weer begonnen, en ik was heel bang dat iemand iets iets zou zien en dat ze wat zouden zeggen.

2e afspraak bij de dermatoloog

De lotion werkte niet, er gebeurde niets. Ik had nog meer plekken gekregen en de kale plekken die er al waren, waren nog groter geworden. Het werd steeds moeilijker om het te verbergen. De dermatoloog vertelde dat ik ook injecties in de kale plekken kon krijgen, maar dat werkte ook niet.

 

Ik vond mezelf zo lelijk

Ik maakte elke dag een klein staartje om de grootste kale plek bovenop te verbergen, ik vond mijzelf er zo lelijk uitzien, maar maar ik kon niet anders. Mijn haar wat er nog wel was werd ook heel pluizig en droog. Ik had besloten om het tegen mijn beste vriendinnen te zeggen( Demi en Chrystal) hun reactie was heel fijn. Ze waren wel geschrokken maar ze zeiden dat het goed zou komen en dat ze er altijd voor mij zouden zijn, daar was ik heel blij mee. Ik vertelde het ze via de whats app omdat ik het face too face niet kon, niet durfde. Ik was te bang voor hun reactie.

 

Artikel van MoveHs in een tijdschrift

Mijn moeder had in een tijdschift iets gelezen over Alopecia. Ze had gelezen over MoveHs in Enschede. Het was een zaak met haarwerken, waar mensen werken die ook een haarziekte hebben. Ze weten precies hoe je je voelt. Dat vond ik heel fijn. Mijne moeder en ik hadden een afspraak gemaakt gewoon om te praten. We gingen in de vakantie in oktober. We kwamen daar aan, en ik was best zenuwachtig maar Viola was heel aardig. Zij had het zelfde als mij. Het was heel fijn om iemand te ontmoeten die het zelfde heeft. Ze heeft gekeken naar mijn plekken en we hebben toen ook haarwerken gepast, voor het geval mijn haar nog meer zou uitvallen. Het 2e haarwerk wat ik paste vond ik echt heel mooi, ik was er gelijk helemaal weg van. Ik keek in de spiegel en zag dat ik mooi haar had, ik had even niet meer dat pluizige dunne haar en een hoofd met kale plekken maar weer  echt echt heel mooi haar.

Onderweg naar huis wist ik dat ik dat ik een haarwerk wou. Het klinkt nu alsof ik het wilde, maar niemand wil een haarwerk, maar ik vind mezelf niet meer mooi met die kale plekken en mijn eigen dunne haar, ik werd daar heel onzeker van, ik werd ook zo moe om het de hele tijd te verbergen, ik was er helemaal klaar mee. Ik was er hele dagen mee bezig met het te verbergen, en ik werd er steeds onzekerder van. 

 

Met het haarwerk voelde ik me weer een mooi meisje

Toen ik met het passen het haarwerk op had keek ik naar mezelf als een meisje met mooi haar. We hebben die zelfde dag nog gebeld dat ik het wou. Viola adviseerde het in de vakantie te doen zodat ik kon wennen. De donderdag konden we al terug komen, om het af te laten leveren. Ik was heel blij mee, ik was niet meer bang dat iemand iets zou zien en ik hoefde niks meer te verbegen.

 

Naar school met mijn nieuwe haarwerk

Op de terug weg in de auto had ik een paar selfies gemaakt en naar al mij vriendinnen gestuurd, zodat ze het allemaal weten. Ik had ook 1 selfie op facebook gezet met de tekst “blij met mijn nieuwe look – haar, dankzij MoveHs Enschede niets meer van mijn alopecia te zien”. Nu moest ik nog naar school met mij haarwerk. Dat vond ik best lastig maar ik heb het gedaan en ik kreeg een paar reacties van heb je iets met je haar gedaan? Toen vertelde ik het wat er aan de hand was. Na mijn uitleg over alopecia , kreeg ik hele leuke recties, en ook dat ze mijn nieuwe haar heel mooi vinden.

 

Voetbal en mijn haarwerk

Ik zit al lang op voetbal. Mijn eerste wedstrijd met mij nieuwe haar was spannend. Ik had een lage straat gemaakt en daar gingen we dan. Het ging goed, ik ben nog paar keer gevallen maar mijn haarwerk bleef zitten. Er werd zelfs aan mijn haarwerk getrokken maar er gebeurde niets!!!, gelukkig. Nu wist ik dat ik gewoon normaal kon voetballen. Ik kreeg steeds meer vertrouwenin mijn haarwerk, en de onzekerheid was weg.

 

“Mijn haar”, zo voelt het voor mij

Ik zeg “mijn haar” maar zo voelt het voor mij. Als ik in de spiegel kijk mij…. met  haarwerk….., dan voel ik me mooi, en ik voel me compleet. Ik ben er nu niet meer mee bezig, en voel me niet meer onzeker en dat is fijn. Ik vond het in het begin heel lastig en moeilijk met haarwerk maar je went er van zelf aan. Je voelt jezelf k weer mooi, en ik ben weer gewoon een meisje met haar.

Bibi uit Didam, 15 jaar Alopecia Areata

“Het is een verademing”

In 2012 is er bij mij een hersentumor geconstateerd, en was een operatie en bestralingen op mijn hoofd nodig voor herstel. Ik heb een jaar lang met doekjes, sjaaltjes en petjes op gelopen, tot is besefte dat mijn haar op een bepaalde plek (midden op mijn hoofd) niet meer terug zou groeien. Ik ben toen naar een haarwerker gegaan die een op maat gemaakt haarwerk heeft gemaakt met clips. Ik was daar altijd erg tevreden over totdat de in 2013 in één keer de prijzen zo verschrikkelijk hadden verhoogd, dat het bijna onbetaalbaar werd. Ik ben toe verder gaan kijken.

 

Crownextension met micropoint bevestiging de perfecte oplossing 

Ik ben op de site van MoveHs Hairsolutions terecht gekomen en dat zag er goed uit en wekte al meteen vertrouwen. Ik heb een afspraak gemaakt met Viola en dat voelde meteen goed, zij heeft ook een haarprobleem dus ze snapt hoe je je voelt, heel fijn iemand die je begrijpt. Ik heb nu een crownextension met een micropoint bevestiging van onbehandeld europees echthaar, en ik moet zeggen, het is echt een verademing. Ik hoef me niet meer druk te maken als ik sport en geen confrontatie meer met mezelf, iedere dag in de spiegel. Ik kan vanalles weer doen zonder constant te denken aan mijn haar.

Ik ga nu elke zes weken naar Dave toe om de micropoints opnieuw te laten bevestigen. Het bevalt mij erg goed, en vriendinnen vinden het er ook erg mooi uitzien.

Groetjes Petra uit Utrecht, 34 jaar,  haarverlies door Radio Therapie

Uiteindelijk kwam het toch nog goed

Lieve mensen: lotgenoten en belangstellenden,

Er is mij gevraagd om mijn bijzondere verhaal op papier te zetten. Het leek gemakkelijk, maar niets is minder waar. Ik zal een poging doen en het ook beknopt proberen te houden.

Ik ben een vrouw van 65 jaar en lijd als sinds mijn 6e jaar aan alopecia-areata. In mijn jeugd heb ik hiervan niet veel gemerkt. Het enige wat mij bijstaat zijn de bezoeken in het ziekenhuis aan de specialist en de hoogtezon bestralingen die ik moest ondergaan. Er is van alles geprobeerd, maar niets werkte. Na 1 á 2 jaar verdwenen de kale plekken en was alles weer normaal. Er werd verder niet over gesproken en er werd ook geen aandacht aan geschonken.

Ongeveer op mijn 15e jaar begon mijn haar opnieuw uit te vallen. Steeds weer kale plekken maar nooit totaal verlies van het haar. Ook nu was het een taboe en werd er niet over gesproken en geen aandacht aan geschonken. Ook deze periode is zonder al te veel problemen voorbij gegaan. Ik was zelf ook geen type die heel veel vrienden of vriendinnen had, dus waarschijnlijk ook daardoor minder problemen. Het haar ging weer groeien en er werd verder geen aandacht meer aan besteed. Op mijn 16e was er niets meer te zien; ik had gewoon weer haar.

Volledig haarverlies en 20 kilo zwaarder

Ik trouwde en kreeg kinderen. Na de geboorte van mijn 2e zoon kwam de alopecia terug. Ik was toen 27 jaar. Het was mijn kapper die mij erop wees en adviseerde naar de huisarts te gaan. Via mijn huisarts kwam ik bij een specialist terecht, die van alles uitprobeerde. Uiteindelijk zei hij dat ik er maar mee moest leren leven en dat er genoeg pruikjes te koop waren. Verder toonde hij weinig begrip. Na zijn laatste voorstel – injecties onder de hoofdhuid – heb ik, totaal gedesillusioneerd en 20 kilo zwaarder vanwege een hormoonkuur, voorgeschreven door deze arts (dit extra gewicht is er nu nog steeds niet af), besloten om te stoppen met bezoekjes aan deze specialist.

Ik heb een hele lieve man en schatten van kinderen voor wie het niets uitmaakte. Ik was wie ik was met of zonder haar. Zo sukkelde ik voort, maar mijn zelfvertrouwen werd er niet beter op. Op een gegeven moment werd ik door vreemde kinderen in het zwembad aangesproken op mijn haaruitval. Zij geloofden niet dat het een ziekte was, maar dat ik bewust zo’n raar kapsel droeg. Zij vonden mij maar een vreemd mens.

Toen was de maat vol. Ik heb samen met mijn man een kapper gezocht die mij een haarwerk leverde een kort kapsel, in een andere kleur dan mijn eigen haar (dat paste volgens de kapper veel beter bij mij) en synthetisch. (dit vond hij betaalbaar en mijn eigen haar zou toch wel weer een keertje terug komen). Het leek heel wat, maar het was echt niet alles. Na verloop van tijd wilde ik meer vrijheid en mogelijkheden, en ik wilde dat het minder zichtbaar was. Het leek erop dat mijn haar toch niet meer volledig zou aangroeien.

Ik en een pruik                                                                                                                  

Ik vroeg de kapper om maatwerk. Daar wilde hij niet aan meewerken. Dat was veel te duur en zou toch niets worden zei hij. In mijn naïviteit geloofde ik dit een paar jaar. Mijn man, kinderen, familie en nabije vrienden accepteerden mij met mijn “pruik” (ik vond het altijd al zo’n beladen woord) en vroegen verder niets. Het was een groot taboe en men praatte er verder niet over. Gelukkig kon ik er met mijn man wel goed over praten wat positief heeft bij gedragen om dingen te verwerken. Je voelt je zoveel minder vrouw en dat brengt veel negatieve effecten met zich mee. Ook is er een groot schaamtegevoel. Je weet dat dat niet nodig is, maar het is er en je kunt er moeilijk omheen. Bij mijn moeder was er alleen nieuwsgierigheid en misschien schuldgevoel, maar niemand kon zich in mij verplaatsen

Allerlei dingen moest ik laten. Fietsen en wandelen in de wind, lopen in de regen, lekker met je haren onder de douche. Met de kinderen in achtbanen en duiken in het zwembad. Het zijn misschien maar kleine dingen, maar je mist ze enorm. Je kunt het wel aangepast doen maar altijd voorzichtig en niet te uitbundig en sommige dingen kunnen helemaal niet meer. Je voelt je beperkt, en je bent altijd bang je haarwerk te verliezen of dat iemand ziet dat je een pruik draagt.

Help mijn haar

Wij, mijn man en ik, hebben een zwaar auto ongeluk gehad en mijn eerste gedachte na de crash was: mijn haar; dadelijk komen ze ons helpen en dan moet ik mijn haar op hebben. Idioot toch eigenlijk.

Op een gegeven moment heb ik samen met mijn man de knoop doorgehakt , financiële mogelijkheden gezocht en zijn we in Rotterdam bij voor die tijd een bekende haarwerker terecht gekomen. Hier was voor het eerst openheid, voor zover je (begin jaren ’80) open over kon praten. Ik heb een prothese op maat laten aanmeten, van Europees echt haar, met plak strips en een goede uitleg. Ik ben ik hier vele jaren terug geweest en was redelijk gelukkig en tevreden. Het bleef echter behelpen, maar het zag er goed uit en ik kreeg complimenten dat ik zulk mooi haar had, ook van mensen die niets van mijn situatie wisten. Dat was een positieve opsteker.

Omdat Rotterdam erg ver weg was ben ik op een gegeven moment in Zwolle terecht gekomen, bij Erik en Marja . Ook hier heel veel lof. Weer wat meer openheid en meedenken. Ook vanuit eigen ervaring konden zij heel goed de situatie inschatten. Ik ben hier heel veel jaren goed geholpen en heb hele mooie haarwerken gehad, totdat zij met hun bedrijf zijn gestopt. Anders zou ik waarschijnlijk nog steeds bij hen onder behandeling zijn.

Er is een wereld voor mij open gegaan

Na een hele negatieve ervaring (ik had beter moeten en kunnen weten) bij de kapper waar ik mijn allereerste pruik vandaan had (30 jaar later zullen ze toch veel meer ervaring en mensenkennis hebben dan toen ik er voor het eerst kwam?) en die nu hele professionele brochures uitgeeft ben ik via de Alopecia vereniging, die mij erg hebben gesteund met dit voorval, terecht gekomen bij MoveHs. Daar is echt een wereld voor mij en ook voor mijn man open gegaan .

Na een aantal oriënterende gesprekken ben ik heel goed geholpen met een synthetisch haarwerk als snelle oplossing, waarna ik de tijd had om goed te kunnen kiezen voor een haarwerk van europees echt haar. Ook zij werken vanuit eigen ervaring en dat helpt in het omgaan met de situatie waarin je verkeert. Er is veel begrip en openheid. Ik kom dan ook tot de conclusie dat ik niet beter terecht had kunnen komen dan bij MoveHs. Zij zijn vooruitstrevend , hebben mij nieuwe mogelijkheden laten zien en mij laten durven kiezen voor die mogelijkheden die mij tot nu toe, na heel veel twijfels, goed bevallen. Zij geven heel veel openheid in de vorm van open dagen; haarmode shows; het vrij bij hun kunnen binnenlopen, en door te laten zien en ervaren dat het geen taboe meer hoeft te zijn.

Openheid over haarverlies, verdriet, onzekerheid en schaamte

Ik durf met meer openheid naar andere mensen te reageren en te zeggen wat mij mankeert. Daardoor komt er ook meer begrip voor zowel mijn gevoelssituatie als ook voor de financiële situatie. Als men niet weet wat je nodig hebt om je goed te voelen en om goed te kunnen functioneren, dan beseft men ook niet dat er daarvoor misschien grote financiële middelen nodig zijn. Men doet het vaak af met: “ach er zijn pruikjes genoeg te koop voor een leuke prijs”. Men snapt alleen niet dat er voor die prijs een andere prijs betaald moet worden, nl. die van verdriet; onzekerheid; schaamte; Er niet bij horen; Dingen met je kinderen niet kunnen doen enz, allemaal dingen waardoor er psychische problemen (kunnen) ontstaan.

Ik kan nu praten over mijn haarverlies

Dit is nu in mijn omgeving uit de wereld geholpen. Ik kan er over praten en er wordt meegedacht en meegeleefd. Het is alleen jammer dat zowel artsen als ziektekostenverzekeraars er niet echt over willen meedenken en dat zij niet beseffen wat het voor een patiënt betekend om alopecia te hebben. Vele andere ziektes worden geaccepteerd, maar alopecia zit nog steeds in een verstophoekje. Ook wij (alopeciapatiënten) hebben, helaas, een volwaardige ziekte, waar wij een zo goed mogelijke oplossing voor zoeken. Natuurlijk is het een kwestie van geld, maar waarom is men niet geneigd om te kijken naar wat een patiënt echt nodig heeft in plaats van zo maar zelf een conclusie te stellen en een vergoeding te bepalen.

Misschien is in overleg met patiënten wellicht een andere oplossing mogelijk die misschien wel goedkoper is of in ieder geval financieel gelijk, maar die beter is dan de huidige benadering. Ook zou ik graag willen dat artsen en ziektekostenverzekeraarsverzekeraars onderscheid maken tussen tijdelijke haaruitval wegens een bepaalde behandeling of ziekte en alopecia die blijvend is. Tenslotte heel veel dank aan Viola, Dave en Daniek die mij meer vrijheid hebben gegeven in handelen en communiceren voor wat betreft mijn alopecia.

Een voor Iedereen:

Praat er zo snel mogelijk open over met zoveel mogelijk mensen.
Kin in de lucht. Hoe je ook bent, je bent jezelf waard.

Anke Melsen uit Kampen, Alopecia Areata

“Ook in de spotlights moet mijn haar goed zitten”

 

Dit is Mirjam von Eigen, zangeres. Je zult haar vaak zien bij MoveHs Hairsolutions. Steeds met een ander kapsel, want Mirjam is het komende jaar ons vaste fotomodel.

Mirjam lééft voor de muziek en dat is nooit anders geweest, vertelt ze. Al van jongs af aan wist ze wat ze wilde. Zangeres worden. Daar deed ze alles voor. De liefde voor muziek kreeg ze met de paplepel ingegoten: “Mijn moeder zong, speelde gitaar en speelde orgel in de kerk. Zij heeft me altijd gesteund om mijn droom waar te maken.”

 

 

Pop, rock, soul & dance

Dat is gelukt, want inmiddels reist Mirjam als zangeres de hele wereld rond. Ze beperkt zich daarbij niet tot één stijl: “Ik zing pop, rock, soul en dance.” De afgelopen periode stond vooral in het teken van Elvis Presley, vertelt ze. Zo deed ze onder meer mee aan een reeks Europa Arena-tournees met het Londen Philharmonic Orchestra en Priscilla Presley: een grootse show rond oude live-opnamen van ‘the King’. Maar ze doet nog veel meer. “Naast optredens als lead- of backing vocals zangeres doe ik ook studiowerk. Soms zing ik commercials in. En ik ben zangdocent en zangcoach voor gevorderden.” Van origine is Mirjam Duitse; als 18-jarige kwam ze naar Enschede. “Een vriend had me gewezen op de open dag van de Popacademie, een hbo-opleiding. Het sfeertje sprak me meteen aan, het deed me denken aan Rockpalast. Na mijn studie werkte ik er enige tijd als hoofdvak-zangdocent. Al tijdens mijn studietijd stond ik als zangeres in het voorprogramma van Udo Lindenberg.”

 

Haar stylen

Bij toeval kwam Mirjam bij MoveHs Hairsolutions terecht. “Vanwege het vele optreden moet ik mijn haar heel vaak stylen. Dat geeft op den duur toch schade. Daarom besloot ik eens te kijken of ik ook haarwerken kon dragen bij optredens. Dat zou me ook nog eens veel tijd kunnen schelen, omdat ik het niet hoef te stylen. Maar het is niet gemakkelijk om een haarwerk te vinden dat er ook in het podiumlicht goed uitziet. Synthetisch haar glimt zo, daarom wilde ik liever echthaar. Bovendien beweeg ik veel op het podium en het is erg warm onder al die lampen. Mijn haar moet dan wel goed blijven zitten en soepel vallen, zonder te klitten of slierterig te worden.”

 

Mooi en praktisch

Iemand tipte haar om eens te gaan kijken bij MoveHs Hairsolutions. “Viola liet me allerlei kleuren en modellen passen en zei verbaasd: ‘Jou staat ook alles!’ Daarom kwam ze op het idee om me een jaar als model in te zetten.” Mirjam koos uiteindelijk voor een haarwerk van Europees echthaar uit de nieuwe Luxury-serie: lang en glamourous, maar wel natuurlijk. “Mooi en toch praktisch, want het blijft tijdens optredens goed in model. En toch kan ik het ook gemakkelijk stylen als ik dat wil.”

“Oma, je hebt weer je eigen haren!”

“Allereerst wil ik je/jullie laten weten dat ik ontzettend tevreden en blij ben met mijn haarwerk ( nog iedere dag als ik het opzet ) Ik heb het tijdens mijn chemokuren bijna dagelijks kunnen dragen. Heel veel mooie complimenten heb ik gekregen en nog ( iedere keer dat ik ze zie) blijven mensen zich erover verbazen dat dit een haarwerk is en zo ontzettend op mijn eigen haar lijkt en nagenoeg niet van mijn eigen haar en kapsel te onderscheiden is.

Maar de mooiste was die van mijn kleindochter van 4 jaar die riep “oma , je hebt weer je eigen haren !”

Dat zal straks, als mijn haarwerk afgaat dus een hele overgang worden… 29 juni jl. heb ik m’n laatste chemokuur gehad, en mijn haren beginnen voorzichtig tevoorschijn te komen. Het is nog niet veel, nog een aantal hele kale plekken, maar ik hoop op een goed eindresultaat.

Marianne uit Almere, 42 jaar haarverlies door chemotherapie

“Ik wilde een met Europees onbewerkt haar, op maat gemaakt haarstuk”

Inmiddels is het alweer dik anderhalf jaar geleden dat het me opviel dat ik wel erg veel last had van haaruitval. Toen begon een hele nare fase in mijn leven vol paniek en donkere momenten. Ik zag het echt niet meer zitten. Het was en is nog steeds een moeilijke weg. Accepteren dat je als jonge vrouw je haren verliest en dat het niet meer beter wordt, is nou eenmaal niet gemakkelijk.

 

Tijdens het proces van haarverlies zelf de regie in handen houden

Ik heb in dit moeilijke proces wel altijd geprobeerd om zelf aan het roer te blijven staan en geen slachtoffer te worden van de situatie.  Ik heb me in eerste instantie volledig op het internet gestort en letterlijk alles wat er te vinden was over haaruitval, medicatie en oplossingen gelezen. Nadat ik voor mezelf besloten had dat ik geen hormonen in mijn lijf wilde pompen, bleef er slechts een oplossing over: een haarwerk. Ook hier ben ik weer zorgvuldig te werk gegaan: veel lezen en dan met name ervaringen van lotgenoten. Via deze lange zoektocht kwam ik toevallig op de site van MoveHs Hairsolutions terecht.

 

Ik voelde mij begrepen

Wat mij erg aansprak was de professionele uitstraling van de site, het feit dat ik op internet nergens negatieve ervaringen kon vinden, maar bovenal dat de eigenaresse Viola, zelf precies weet wat haaruitval met je doet. Dit laatste maakte onze eerste kennismaking voor mij erg fijn. Ik voelde me voor het eerst begrepen. De keuze was dus ook snel gemaakt: ik wilde een met Europees onbewerkt haar, op maat gemaakt haarstuk. Inmiddels draag ik mijn haarstuk alweer 3 maanden en het is de beste beslissing geweest die ik in al die tijd heb genomen: mijn angst en paniekgevoelens zijn nagenoeg weg en Viola heeft er voor gezorgd dat ik me weer mooi en vrouwelijk voel.

 

Mijn eerste ervaring met een haarstuk schot in de roos

De eerste weken heeft Viola me vast vaker gezien dan haar lief was, mijn eigen haar moest een tintje donkerder geverfd worden, maar de verf pakte niet goed, ik wist niet goed hoe ik de klemmetjes moest verzetten en ga zo maar door. Niets was haar teveel en ze maakt altijd tijd.

Ik ben erg blij dat mijn eerste ervaring met een haarwerk meteen een schot in de roos was: hele mooie kwaliteit, fantastische nazorg en altijd een luisterend oor. Ik kan dus ook iedereen aanraden dit mooie bedrijf een bezoekje te brengen, je zult niet teleurgesteld worden!

Carolien uit Utrecht32 jaar, haarverlies door Alopecia Androgenetica

 

“Na al die jaren voel ik mij steeds meer mezelf”

Mijn naam is Natascha Slot, ik ben 41 jaar. 5 jaar geleden viel plotseling mijn haar uit. In een paar maanden tijd verloor ik al mijn hoofd en lichaamshaar. Alopecia totalis/universalis…. Ik had er nog nooit van gehoord! “Kijk maar op internet” werd mij verteld door de dermatoloog. En dat was het..

 

In één klap mezelf en mijn vrouwlijkheid weg, wie was dat gedrocht 

Ik wist niet wat me overkwam! Ik was in één klap mijn vrouwelijkheid kwijt , en erger nog, ik was mezelf kwijt! Wie was dat gedrocht in de spiegel!!? En toen begon de zoektocht. De zoektocht naar ‘haar’ ( en mezelf).Eerst begon ik met synthetisch haar. Toen echt haar; Aziatisch haar. Permanente bevestiging, medicinale tape, van alles heb ik geprobeerd. Maar het jeukte, deed pijn, het liet los, en het haar stonk hoe vaak ik het ook waste, en het zag er uit als stro, zo droog. Iedere dag was ik bezig met mijn haar, mijn hoofd, steeds maar die vervelende plakkers, het irriteerde, maakte me ongelukkig, en koste me duizenden euro’s!!! Er moest toch iets beters zijn?

 

MoveHs nam de tijd voor mij, uren haarwerken passen

Uren heb ik op internet gezocht en toen kwam ik filmpjes tegen van MoveHs Hairsolutions en ben ik Viola gaan volgen op Facebook. Op een gegeven moment heb ik een afspraak gemaakt, al had ik er nog steeds niet veel vertrouwen in op dat moment. Voor de verandering werd er alle tijd voor mij genomen, en het voelde als een soort bevrijding om eindelijk eens met iemand te praten die me begreep, die naar me luisterde, die het zelfde had doorgemaakt als ik. Uren lang heb ik haarwerken gepast en gepraat, heel ontspannen en alles werd me heel goed en duidelijk uitgelegd.

 

Zoveel voorraad in prachtig haar “Joepie ik heb het gevonden”

Uiteindelijk heb ik een geweldig haarwerk uitgezocht( die ik niet hoef te plakken, JOEPIE). Hij zit fantastisch, voelt fantastisch, RUIKT fantastisch, ik zet hem binnen 5 seconden op en klaar; wat ben ik blij! Na al die jaren voel ik me steeds meer mezelf en voel ik me weer wat zelfverzekerder.

Nu durf ik zelfs in de spiegel te kijken en te zegen; wat een mooie vrouw!

Dank je wel Viola en iedereen bij MoveHs Hairsolutions, niet alleen voor het fijne haarwerk maar ook voor alle tijd en begrip.

Groetjes Natascha Slot, 40 jaar uit Doesburg, Alopecia Universalis

“Ondanks mijn Alopecia deed ik mee aan Hollands Next Topmodel”

Hallo,

Mijn naam is Ayla Bierhof en ik ben 19 jaar.

Ik heb sinds 5 jaar Alopecia Universalis en draag hierdoor een haarwerk. In het begin had ik het er best moeilijk mee dat mijn haar en vervolgens wimpers- en wenkbrauwen uitvielen, maar vooral door de steun van mijn ouders, mijn broertjes en vriendinnen heb ik het makkelijker weten te accepteren.

 

Meedoen aan contest voor HOLLANDS NEXT TOPMODEL

Met mijn haarwerk kan ik sporten, slapen, zwemmen bijna alles eigelijk!In mei 2015 deed ik mee met de model contest van Hollands Next Topmodel. Van kleins af aan heb ik de mode en modellen wereld erg leuk gevonden en was ik hier veel mee bezig, het was dan ook een erg leuke en bijzondere ervaring om hier aan mee te doen!

 

Laten zien dat je met Alopecia Universalis ook mooi kunt zijn

Mijn doel was en is : “Laten zien dat mensen met een aandoening, zoals  ik met mijn Alopecia Universalis, dus volledig haarverlies  ook mooi kunnen zijn”. Deze contest heeft erg veel publiciteit gehad, ik heb interviews gehad met St. Haarwensen, Who cares, verschillende dagbladen en lokale televisiezenders. Ik heb ook heel veel reacties gehad van mensen met en zonder alopecia. Ik werd samen met zo’n 15 andere meisjes uitgenodigd bij Endemol (de studio van Hollands Next Topmodel). Hier werden onze maten opgemeten en werd je geïnterviewd. We hebben een erg leuke tijd gehad. Helaas is de keuze uiteindelijk niet op mij gevallen, maar ik ben toch erg blij dat ik er aan heb meegedaan. Ik ben er zelf sterker door geworden en heb een statement gezet. En ik heb van andere mensen gehoord dat zij er ook iets aan hebben gehad, hier ging het mij voornamelijk om. Ik heb de keuze gemaakt om mij nu eerst op mijn opleiding te richten (verpleegkunde) en hierna zie ik wel wat voor kansen het leven brengt!

 

Met het haarwerk van MoveHs voel ik me een stuk zekerder

Ik draag op het moment een haarwerk van MoveHs, en ik ben erg heel erg blij mee. Ik sport veel en met dit haarwerk voel ik mij hier een stuk zekerder bij. Ook vind ik dat Viola en Dave je op een leuke, lieve en respectvolle manier begeleiden. Dit vind ik erg prettig. En ik ben ze dan ook erg dankbaar.

 

Liefs Ayla

Links naar de organisaties die Ayla hebben gesteund